Χορεύοντας στο στηθαίο του μπαλκονιού του 1ου ορόφου...μια ταινία...σκόρπιες σκέψεις...και μια ζωή... η δική μας

Ámame menos, pero ámame mas tiempo...η ένταση των συναισθημάτων κυλά ορμητικά σε μια τσουλήθρα σκέψεων που σαν παιδιά χοροπηδούν τριγύρω και φωνάζουν αφημένα στην πηγαία έκφραση ευδαιμονίας που αγνοεί αθώα κάθε κοινωνική σύμβαση εκπεφρασμένης χαράς...εν ολίγοις...σκέψεις ακατέργαστες ανοίγουν το παράθυρο και χορεύουν τα θέλω τους σε ένα αισθησιακά άμεσο χορό στο στηθαίο του μπαλκονιού του 1ου ορόφου...ο χρόνος...η στιγμή...η συνειδητοποίηση...οι συμβάσεις μιας κοινωνίας που μοιάζουν πια εκθέματα μουσείου...μια πόλη...του φωτός...μια σκιά...του θανάτου....ένα κενό...η αίσθηση του ερώμενου...μια ώθηση...η εφηβική τρέλλα...

...είναι πια βράδυ...ένα μπαλκόνι ανοιχτό...στα φώτα της πόλης....μακριά...η βοή από τα αυτοκίνητα που κολυμπάνε στην παραλία Μ30...μοιάζει νανούρισμα...ο αέρας σαν ατμός από τσαγέρο..πνιγηρός μα συνάμα αναζωογονητικός...ανοίγει πόρους...η ταινία απαλό υγρό σεντόνι μοιάζει να έχει κολλήσει πάνω μου...χρειάζομαι ένα ποτό...  //  στην υγειά μας... το βλέμμα χαζεύει  τους περαστικούς...πόσες πολλές ιστορίες μικρού μήκους ...διασταυρώνονται κάτω στο δρόμο...αλήθεια... πόσες καθημερινότητες μέσα από την ώσμωση μέρα με τη μέρα.... θολώνουν σαν φωτογραφία που έσταξε πάνω της αλκοόλ και χαλάρωσε τις άλλοτε ευκρινείς γραμμές... η πεζογέφυρα στα αριστερά σε οδηγεί στην άλλη πλευρά της πόλης... η γέφυρα του μυαλού με μεταφέρει στην άλλη άκρη της ευρώπης... στην άλλη άκρη αυτού του καλοκαιριού... αντίστροφα... σε μια κουβέντα όμορφη... εκείνη κι εγώ... καταιγιστικά... σαν χορό τανγκό... μιλήσαμε για σχέσεις... για όνειρα... για πνίξιμο.. για παιδικά τερτίπια... ναι, ναι.. για το πως ως άλλα παιδιά... πολλές φορές κλειδώνουμε σκέψεις και ανάγκες στην ντουλάπα... θαρρώντας πως έτσι θα τα διαφυλάξουμε..και σαν έρθει η στιγμή...που η δύναμη θα εκτοξεύεται από μέσα μας... τότε ναι..θα γυρίσουμε το κλειδί.. θα ανοίξουμε την ντουλάπα... κι όλα αυτά που θέλαμε θα είναι εκεί... και θα μένει μονάχα να τα ζήσουμε...  θυμάσαι;... η ζωή είναι μια όμορφη ταράτσα με θέα 360... πάρε το ποτό σου και έλα να την γυρίσουμε... ΤΩΡΑ!